امروز می خواهیم درباره ی یکی از شرایط رسیدن به موفقیت صحبت کنیم.

همیشه افرادی هستند که کارهایی را انجام می دهند ، اما آن کار را خوب انجام نمی دهند. وقتی باید یک کاری را انجام بدهیم ، باید آن کار را به بهترین وجه ممکن انجام بدهیم و تا آن کار را به اتمام نرسانده ایم ، به سراغ کار دیگری نرویم. افرادی هستند هنگامی که کارهایی را انجام می دهند ، چه بسا «کار» و «همتشان» مضاعف نیز باشد، ولی پایدار نیستند و استقامت ندارند. آنها گاه در چند قدمی پیروزی، که می آورند از تلاش و مبارزه دست برمی دارند. در نتیجه، یا همه حاصل تلاش خویش را از دست می دهند، یا بهره اندکی از کوشش خود به دست می آورند.

استقامت و پایداری، رمز نتیجه بخشی کار است،و بدون آن گاهی حاصل تلاش یک عمر نیز ممکن است از دست برود. شاعران فارسی زبان ، در کنار توصیه به کار و کوشش ، رمز به بار نشستن آن را نیز بازگو کرده اند؛تصویر فوق[۱] ، گویای این مطلب می باشد.

جدا شد یکی چشمه از کوهسار                                به ره گشت ناگه به سنگی دچار

به نرمی چنین گفت با سنگ سخت                             کرم کرده راهی ده ای نیک بخت

جناب اجل، کش گران بود سر                                 زدش سیلی و گفت: دور ای پسر!

نشد چشمه از پاسخ سنگ، سرد                                  به کندن در استاد و ابرام کرد

بسی کند و کاوید و کوشش نمود                                کز آن سنگ خارا رهی برگشود

ز کوشش به هر چیز خواهی رسید                               به هر چیز خواهی کماهی رسید

برو کارگر باش و امیدوار                                       که از یأس جز مرگ ناید به بار

گرت پایداری ست در کارها                                       شود سهل پیش تو دشوارها

ملک الشعرا بهار

انسان قدرت تفکر دارد ، قدرت نتیجه گیری دارد ، باید از اتفاقاتی و صحنه هایی که در اطرافش رخ می دهد، درس ها و عبرت هایی بگیرد، با تفکر بر روی معلوماتی که دارد، تفکر کند و به نتیجه برسد، مثلا :

پافشاری و استقامت میخ                                                       سزد ار عبرت بشر گردد

بر سرش هرچه بیشتر کوبی                                                   پافشاریش بیشتر گردد

ملک الشعرا بهار

در سایه چنار، یکی سنگ سخت بود                            ز سختی اش شکست دو صد سنگ کوهسار

مطالعه
آینده خود را بشناسید (معلولیت باعث شد موفق شوم) دوبله فارسی

گر با دم کلنگ دمی خوی می گرفت                            لب می پراند ز آهن و خود بود استوار

با این همه صلابت و سختی که داشت او                       یک قطره آب برده بد از کف ز وی قرار

بر پشت سخت وی همه شب تا به صبح و روز                  می خورد چون جدای همی شد ز آبشار

پشتش دو تای گشته ز یک قطره رقیق                           خم کرده بُد کمر ز یکی قطره از فشار

آری چو آب نرم بکوشد به راه خویش                           از سنگ سخت زود به در آورد دمار

«حکمت» ز استقامت و از پشتکار آب                          سرمشق گیر تا که بری گوی افتخار

سید یحیی برقعی

استقامت پیشه کن کز استقامت، ریزه سنگ                        آسیا را با تأمل، رخنه در بنیان کند

من غلام همت آنم که از سعی و عمل                            کارهای سخت را بر خویشتن آسان کند

تجربت کردیم عزم ثابت و رأی وزین                             هرکه دارد، خسروان را بنده فرمان کند

استقامت در حوادث؛ بی ثباتی در عمل                           بنده را سلطان نماید شاه را دربان کند

ذوقی

به یک باری نیاید کارها راست                                   بباید کرد ره را بارها راست

به یک ضربت نخیزد گوهر از سنگ                              به یک دفعت نریزد شکر از تنک

نگردد پخته هر دیگی به یک سوز                                نیابد پختگی میوه به یک روز

دل و عقل از پی این روز باید                                  صبوری در میان سوز باید

عطار

زمین خوردن ، نباید مانع ِ نرفتن ِ ما به سوی هدف باشد . در هر شرایطی باید ادامه بدهیم و برای رسیدن به هدفمان تلاش کنیم و سختی بکشیم و این را نیز بدانیم که ، آنچه آسان به دست می آید همیشگی نیست و آنچه همیگشی است ، آسان به دست نمی آید. همچنین ، کسی که عشق رفتن دارد ، زمین خوردن مانعش نمی شود ، بلکه تجربه ای می آموزد. تجربه ای برای درست رفتن.[۲]

مطالعه
مسئولیت پذیری و موفقیت

آموزه های دینی و قرآنی نیز به ما یادآور می شوند که ، در صورتی موفقیت حاصل خواهد شد که کارها همراه با استقامت باشد.

إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ ﴿فصلت: ٣٠﴾

بی تردید کسانی که گفتند: پروردگار ما خداست؛ سپس [در میدان عمل بر این حقیقت] استقامت ورزیدند، فرشتگان بر آنان نازل می شوند [و می گویند:] مترسید و اندوهگین نباشید و شما را به بهشتی که وعده می دادند، بشارت باد.

إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿الأحقاف: ١٣﴾

بی تردید کسانی که گفتند: پروردگار ما الله است، سپس [در میدان عمل بر این حقیقت] استقامت ورزیدند، نه بیمی بر آنان است و نه اندوهگین می شوند.

وَأَن لَّوِ اسْتَقَامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْنَاهُم مَّاءً غَدَقًا ﴿الجن: ١٦﴾

و اگر [انس و جن] بر طریقه حق پایداری کنند حتماً آنان را از آب فراوانی سیراب خواهیم کرد،

فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَمَن تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْا إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿هود: ١١٢﴾

پس همان گونه که فرمان یافته ای ایستادگی کن؛ و نیز آنان که همراهت به سوی خدا روی آورده اند [ایستادگی کنند] وسرکشی مکنید که او به آنچه انجام می دهید، بیناست.

فَلِذَلِكَ فَادْعُ وَ اسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ وَقُلْ آمَنتُ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ مِن كِتَابٍ وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ اللَّهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ لَا حُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ ﴿الشورى: ١٥﴾

پس آنان را [به سوی همان آیینی که به تو وحی شده] دعوت کن، و همان گونه که مأموری [بر این دعوت] استقامت کن، و از هواهای نفسانی آنان پیروی مکن و بگو: به هر کتابی که خدا نازل کرده، ایمان آوردم، و مأمورم که در میان شما به عدالت رفتار کنم؛ خدا پروردگار ما و شماست؛ اعمال ما برای خود ما و اعمال شما برای خود شماست؛ دیگر میان ما و شما [پس از روشن شدن حقایق] هیچ حجت و برهانی نیست؛ خدا ما و شما را [در عرصه قیامت] جمع می کند، و بازگشت [همه] به سوی اوست.

منابع:
[۱]: پارس کدرز
[۲]: علی صفایی حائری

 

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید